朗聲四起

Romakat i ka’ikoray no niyaro’ a lalan to papcem no laloodan, miyamayam i taliyok ko saemelay a fangsis, mikepit to mata a minayat to kamay, padeco sa a mi’emet to sasela’an ta mihelot to i kemoday a sela’, mapalal to ko tamdaw hatini, sanga’ay sa ko tatiretirengan ato faloco’. Micomod i palosayan ako, mahapinang a manengneng ko matediay cecay cecay a ’aresing i rengorengosan ato papapapahan, tefingen ako koya i papahay a ’aresing, pasatatikotikol, samiyamiyat sa matedi, caka pahoda matateko to a malata’angayay a nanom a materak i sera.

O faedet no romi’ad, maosaw no sera ko faedet, maicang to ko nanom no nipalomaan, isang sato a mi’icekoy to fongoh. mapahanhan ko pala to dadaya no kafaedetan, aira ko ’aresing i papahan ato rengorengosan. masadak camira i matatodongay a tatokian, ira ho i matatodongay a tatokian a malahedaw, ano mimimiming camira, amotomoto’ ko ’orip i, nikaorira mapahanhan namira ko nipalomaan, mapalengaw haaca ko nipaloma, mapalahad ko maamaan no sera, o pi’idaan no nikailaan a maamaan, o powar no nemnem no mipalomaan a ’orip camira.

夏天的清晨，走進自家的果園，草地及樹葉上清晰可見亮晶晶的露珠兒，我撥弄著樹葉上的小水珠，來來回回，不一會兒就凝聚成一顆大水滴，滑落在地上。仲夏的夜晚，露珠兒在樹葉及小草上生成。在最適當的時機出現及消失。生命短暫，但讓農作物得以休養生息，是大自然所倚賴的泉源。

露水，滋潤著土壤，讓大地恢復生氣，陽光一露臉它就離開，時間雖短，留給了我們希望。我願用短暫的生命活出精彩，點亮在最需要的地方，照亮每一個角落。